HER AN HERŞEY OLABİLİYOR İŞTE BEKLENMEDİK BİR ANDAN

RABBİM NİMETİ BİR GÜZEL DOSTUM DAHA OLDU BU SATIRLAR

ONA ŞİMDİLİK ONU BAŞHARFİNİ ZİKRETCEM.F.B

DOSTUM OLMAYI KABUL ETİĞİN İÇİN SONSUZ TEŞEKÜRLER 

DOSTUM F.B GÜLLER SANA F.B

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.

Işığı gördüm, korktum.

Ağladım.

Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.

Karanlığı gördüm, korktum.

Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi. .

Ağladım.

Yaşamayı öğrendim.

Doğumun, hayatin bitmeye başladığı an olduğunu;

aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu

öğrendim.
 
 Zamanı öğrendim.

 Yarıştım onunla...

 Zamanla yarışılmayacağını,

 zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...
 
 İnsani öğrendim.

 Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...

 Sonra da her insanin içinde

 iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
 
 Sevmeyi öğrendim.

 Sonra güvenmeyi...

 Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,

 sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu

 öğrendim.

 İnsan tenini öğrendim.

 Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu. .

 Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.
 
 Evreni öğrendim.

 Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.

 Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek

gerektiğin öğrendim.
  
 Ekmeği öğrendim.

 Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.

 Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar

 önemli olduğunu öğrendim.

 Okumayı öğrendim.

 Kendime yazıyı öğrettim sonra...

 Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana...
    
 Gitmeyi öğrendim.

 Sonra dayanamayıp dönmeyi...

 Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...
 
Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta...

Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.

Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine

anladım.
 
 Düşünmeyi öğrendim.

 Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.

 Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek

 olduğunu öğrendim. 

 Namusun önemini öğrendim evde...

 Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;

 gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el

 sürmemek olduğunu öğrendim.

 Gerçeği öğrendim bir gün...

 Ve gerçeğin acı olduğunu...

 Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da

lezzet kattığını öğrendim.
 
 Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının

hayati tadacağını öğrendim.
 
 Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim.

 Olur ya ...

 Kalp durur ...

 Akıl unutur ...

 Ben dostlarımı ruhumla severim.

 O ne durur, ne de unutur ...on
  
                     MEVLANA